ਅੱਜ ਦੇ ਬਦਲਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਰਵਾਇਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਨਾਲ–ਨਾਲ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਹੁਨਰ ਜ਼ਰੂਰ ਸਿੱਖਣ। ਹੁਨਰ ਉਹ ਤਾਕਤ ਹੈ ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਖੁਦ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅੱਜ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਨੌਕਰੀ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਨੌਕਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣਨ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਯੰਗ ਐਂਟਰਪ੍ਰਿਨਿਊਰਸ਼ਿਪ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਬੱਚੇ ਆਪਣੀ ਰੁਚੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਈ ਹੁਨਰ—ਜਿਵੇਂ ਕੰਪਿਊਟਰ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਿੰਗ, ਸਿਲਾਈ-ਕਢਾਈ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਬਣਾਉਣਾ, ਡਿਜੀਟਲ ਕੰਮ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁਨਰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਪਾਰਕ ਕਲਾ—ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
“ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਆਪ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਪੈਦਾ ਕਰੋ।” ਇਹ ਸੋਚ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮਨਿਰਭਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਹੁਨਰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਿਰਫ਼ ਕਮਾਈ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ, ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਵੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਨਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਦਲਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਸਕੂਲਾਂ ਅਤੇ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਹੁਨਰ-ਅਧਾਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਵੀ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਸਾਡੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦਾ ਟੀਚਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ “ਮੈਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,” ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਹੋਵੇ ਕਿ “ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਦੇਵਾਂ।”
ਕਿਉਂਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਨਰ ਉਸ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦਾ ਹੈ।
ਵੀਨਾ ਅਗਰਵਾਲ,
ਲੈਕਚਰਾਰ ਮੈਥ।
Share this content: